من بقیعم همون زمین پرستاره

توضیحات

من بقیعم همون زمین پرستاره

من بقیعم، همون زمین پر ستاره، همون که یادتون میاره، که مجتبی حرم نداره
من بقیعم ،پر از دل شکسته هستم ،پر از درای بسته هستم ،از این زمونه خسته هستم
یا امام مجتبی، دل من هوات و کرده، دل من هوای دیدن کبوترات و کرده
ای فدایت دل و جونم – پای عشق تو می مونم

یابن زهرا، اسیر قوم نا نجیبی، شبیه مادرت غریبی، تو ابتدای عطر سیبی
من شنیدم ،گل تو کربلا رو دیده، به مقتل عمو دویده، یکی دو دستش و بریده
یادگار مجتبا، روی سینه ی عموشه، طوری گریه میکنه انگاری بابا پیش روشه
ای فدایت دل و جونم – پای عشق تو می مونم

من شنیدم، که قاسمت به خون تپیده، چنان حماسه آفریده ،که جامی از عسل چشیده
قاسم تو، تنش به خاک و خون نشسته، ولی لب از رجز نبسته، غرور دشمن و شکسته
نوجوون عاشق تو، داره جون می ده به مقتل، می دونستم که شهیده، از همون نگاه اول
ای فدایت دل و جونم – پای عشق تو می مونم

ای شهادت، دلم به دست تو اسیره، بی کربلا داره می میره، من و ببر که خیلی دیره
راهی ام کن، که چشم خیس من به راهه، اگر چه روی من سیاهه، کی گفته آرزو گناهه
آخرش با دست مجروح، دستم و می گیره رهبر، می بینم کنار اون، امامم و لحظه آخر
ای فدایت دل و جونم – پای عشق تو می مونم

شاعر: میلاد عرفان پور

نقد و بررسی ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “من بقیعم همون زمین پرستاره”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *