در قبض آب صادر شده برای یک منزل مسکونی ۱۰۰ متر مربعی که ساکنان آن بیشتر روزها نیستند، آمده است: آب بها:  تومان۱۳۰۰ (اعداد را رو به پایین گرد کرده ایم) ده درصد فاضلاب: ۱۳۰ تومان (این منزل اصلا در طرح فاضلاب قرار ندارد) مالیات و عواض: ۳۷۵ تومان قانون بودجه: ۱۳۵ تومان آبونمان آب: […]

در قبض آب صادر شده برای یک منزل مسکونی ۱۰۰ متر مربعی که ساکنان آن بیشتر روزها نیستند، آمده است:

آب بها:  تومان۱۳۰۰ (اعداد را رو به پایین گرد کرده ایم)

ده درصد فاضلاب: ۱۳۰ تومان (این منزل اصلا در طرح فاضلاب قرار ندارد)

مالیات و عواض: ۳۷۵ تومان

قانون بودجه: ۱۳۵ تومان

آبونمان آب: ۲۸۶۰ تومان

مبلغ قابل پرداخت: ۴۸۰۰ تومان

البته ضریب فصلی، آبونمان فاضلاب و تبصره سه در این قبض عدد صفر درج شده است.

این بدان معنی است که سهم هزینه آب مصرفی از کل قبض در حدود ۲۷درصد خواهد بود.

ما از این قبض نتیجه می گیریم که به جای صرفه جویی، بیشتر مصرف کنیم تا حداقل دلمون نسوزه که «پولی داده ایم که بابت مصرف نبوده و هر قدر مصرف کنیم مقدار آن تغییری نخواهد کرد.»

البته مشابه این اوضاع در سایر قبوض مانند برق، گاز هم مشاهده می شود؛ البته مدت ها است که چشممان به قبض تلفن روشن نشده.

موضوع شاید بارها گفته شده ولی باز هم گفتیم تا شاید فرجی شود.