اگر این روزها به دفتر برخی مدیران شهر سر بزنید متوجه می شوید که فضای حاکم بر آنها با سالهای قبل تغییراتی اساسی دارد؛ دفاتر آقایان (و یا بعضا خانم ها) با هزینه های چند ده میلیون تومانی ساخته و یا نوسازی شده تا به قول خودشان مکانی در شان شهر نجف آباد برای میزبانی […]

اگر این روزها به دفتر برخی مدیران شهر سر بزنید متوجه می شوید که فضای حاکم بر آنها با سالهای قبل تغییراتی اساسی دارد؛ دفاتر آقایان (و یا بعضا خانم ها) با هزینه های چند ده میلیون تومانی ساخته و یا نوسازی شده تا به قول خودشان مکانی در شان شهر نجف آباد برای میزبانی از مسئولان دیگر شهرها و  افراد مهم فراهم  گردد.
البته  این توجیه شاید برای خیلی از مردم قابل قبول نباشد زیرا  وقتی به دفتر و بیت مقام معظم رهبری نگاه می کنند، چیزی جز سادگی در آن  پیدا نخواهند کرد، مگر کسانی که به دیدار مدیران شهر ما می آیند از مهمانان رهبری مهم تر هستند؟ آیا شان مسئولان ما از شخص اول مملکت بالاتر  فرض شده؟
وقتی همه  مسئولان ما مدعی سربازی مقام معظم رهبری و الگو بودن ایشان هستند پس چگونه است که در میدان عمل جوری دیگر عمل کرده و با توجیه هایی غیر منطقی ناخود آگاه به سمت تجمل گرایی حرکت می کنند؟
در سلامت نفس،پاک دستی و تلاش شبانه روزی بسیاری از مدیران شهر شکی نداریم ولی این انتقاد را به خود وارد بدانند که  اتاق کار آنها تا حدود زیادی از سادگی فاصله گرفته و ممکن است همین تجملات به مرور در افکار و رفتار آنها نیز تاثیراتی سوء بر جای بگذارد.