در قبوض آب وگازی که برای مردم صادر می شود، سهم گازبها و یا آبها معمولا به حدود ۵۰ تا بعضا ۶۰ درصد می رسد و بقیه هزینه ای که در قالب این قبوض پرداخت می شود مربوط به مخلفات رنگارنگی است که هر کدام نیز اسمی خاص را یدک می کشند. به عنوان مثال […]

در قبوض آب وگازی که برای مردم صادر می شود، سهم گازبها و یا آبها معمولا به حدود ۵۰ تا بعضا ۶۰ درصد می رسد و بقیه هزینه ای که در قالب این قبوض پرداخت می شود مربوط به مخلفات رنگارنگی است که هر کدام نیز اسمی خاص را یدک می کشند.

به عنوان مثال در قبض آب خانواده ای چهار نفره که حدود ۱۱ هزار تومان آب خورده، شما با عنوان عجیب و غریبی به نام طرح فاضلاب مواجه می شوید و این امر در حالی است که حتی تا سال آینده نیز شبکه فاضلاب جرات نزدیک شدن به خانه این بنده خدا را پیدا نخواهد کرد.

۸۰۰ تومان مالیات و عوارض،۵۰۰ تومان قانون بودجه،آبونمان ۲۸۰۰ تومانی و همین قلم نوظهور ۵۰۰ تومانی فاضلاب در چنین قبضی در مجموع حدود ۴۶۰۰ تومان از قبض ۱۱ هزار تومانی را به خود اختصاص داده اند و در این میان مصرف آب مشترک مورد نظر با هزاران شیوه صرفه جویی و مشقت کمی بیشتر شش هزار تومان محاسبه شده است.

البته این قصه در خصوص قبوض گاز نیز با ردیف هایی همچون آبونمان،مالیات بر ارزش افزوده،عوارض گازرسانی،حق بیمه،کسر هزار ریال و …. نیز چنین وضعی پیدا می کند.

انصافا در شرایطی که همه به صرفه جویی بیشتر تشویق می شوند، صدور چنین قبوضی بدترین ضربه به امیدواری شهروندان جهت ادامه روند صرفه جویی محسوب می شود و در کنار آن نیز بی اطلاعی مردم از نحوه و دلیل محاسبه چنین اقلام رنگارنگی، زمینه ساز بروز نارضایتی های مختلف بین مردمی را فراهم خواهد کرد که سخت ترین شرایط اقتصادی ممکن را تحمل می کنند.