تکرار جلسات نمایشی و بی فایده در نجف آباد

یکی از دلایل ضعف شدید کارهای فرهنگی در شهری مانند نجف آباد، دادن مدیریت های فرهنگی به اشخاصی است که بعضا تعداد مسئولیت هایشان، دو رقمی است.

سال ها پیش در دهه 80 و 90، دستگاه های متولی مختلف، شروع به جمع آوری آثار مربوط به شهدای نجف آباد کردند.

روایت معضلات اجتماعی جامعه مان، حدیث تلخی است که همه دلسوزان را نگران کرده.

صرف بیت المال برای کارهای ضدفرهنگی در نجف آباد رویه غلط و خطرناکی در برخی مساجد نجف آباد شکل گرفته. برای تامین مخارج مسجد، بخشی از ساختمان مسجد را به باشگاه های بدنسازی کرایه می دهند؛ باشگاه هایی که بیشترشان، وجهه ضدفرهنگی شان بر فضای کلی یک مسجد غلبه دارد. نکته جالب این است که

رسم خیلی بدی است که هر وقت مسئول یا دستگاهی، عنوانی را کسب می کند، بقیه بر خود وظیفه مسلم می دانند که حتما یک نامه رسمی تنظیم کرده و با کلی تعارف و عبارات سنگین، این موفقیت را تبریک بگویند.

مسئولان ارشد شهرستان، دنبال راه اندازی موزه ای برای نمایش آثار شهدای شهرستان هستند.

برخی شهروندان، مدعی اند و البته بیشترشان هم تقریبا درست می گویند که در مراجعه به برخی پزشکان و مراکز درمانی دولتی یا خصوصی، با قصورها و اشتباهات پزشکی مواجه شده اند که بعضا به آن ها یا عزیزان شان، صدمات جبران ناپذیری وارد کرده ولی در عمل، هیچ راهی برای پیگیری این گونه موارد ندارند.

بالا رفتن سن ازدواج و فرزندآوری، مشکلات زیادی برای جامعه ایجاد کرده و همه باید نسبت به حل آن، احساس مسئولیت کنیم.

در دوران مسئولیتش، او و اطرافیان و زیرمجموعه اش با شهید احمد کاظمی بر سر برخی مسائل جنگ اختلاف پیدا کردند.

دشمن با تمامی توان به میدان آمده و جنگی همه جانبه را به ویژه در عرصه جنگ روانی بر ایران تحمیل کرده ولی در این وسط، دستگاه های دولتی متولی، یا اقدام خاصی انجام نمی دهند و یا کارهایشان، ثمر چندانی ندارد.

نماز جمعه به گفته بسیاری مراجع واجب است ولی برنامه ریزی بهتر مسئولان برگزار کننده آن نیز واجب است.

مسائل اجتماعی مانند ساماندهی مهاجرین، پدیده ای هستند چند وجهی که در مواجهه با آن ها، بایستی تمامی جوانب را در نظر گرفت.