- تاریخ انتشار : یکشنبه 20 آوریل 2025 - 6:22
- کد خبر : 68998
- مشاهده : - چاپ خبر
معاودین عراقی
معاودین عراقی در دوران قاجار عده اي تشويق مي کردند که اگر ميّتي در « وادي السلام» قبرستان معروف نجف دفن شود يا استخوان هاي مرده اي را در آنجا زير خاک کنند، آمرزيده مي شود. طبق اين اعتقاد چون در روز حشر و حساب يکي از درهاي بهشت به اين قبرستان باز مي شود،
معاودین عراقی
در دوران قاجار عده اي تشويق مي کردند که اگر ميّتي در « وادي السلام» قبرستان معروف نجف دفن شود يا استخوان هاي مرده اي را در آنجا زير خاک کنند، آمرزيده مي شود. طبق اين اعتقاد چون در روز حشر و حساب يکي از درهاي بهشت به اين قبرستان باز مي شود، ساکنان آن بي هيچ نگراني آمرزيده و وارد بهشت خواهند شد. اين تفکر چنان رواج پيدا کرده بود که عده اي به شغل نبش قبر، حمل استخوان مردگان و کفن و دفن آنها در وادي السلام روزگار گذرانده، در آمد و عايدات فراواني نيز از اين راه کسب مي کردند. متعاقب آن، رجال و مردم متمول هم به اين کار رغبت نشان داده بودند.
همچنين در آن زمان عده اي از متمولين که بيشتر آنها از خانواده قاجار و علي الخصوص زنان قاجاري بودند، در سن پيري و زماني که ديگر خشت از دستشان افتاده بود، بار و بنه خود را جمع کرده، در نجف يا کربلا خانه اي مي خريدند تا مابقي عمر را در آنجا سپري و پس از مرگ، جنازه شان نيز در وادي السلام دفن شود. به اين افراد مجاور مي گفتند. عده اي از طلاب نيز به قصد تحصيل به نجف مي رفتند. همزمان با اين کوچ اختياري، عده اي از مردم همه شهر هاي ايران نيز به تبع آنها به قصد زيارت و کسب و کار به شهر هاي مذکور مهاجرت کردند، در آنجا زاد و ولد کرده و جمعيت آنها زياد شد. عموماً کسبه این دو شهر طباخان، نانوايان، مهر، تسبيح و انگشتر فروشان، روضه خوانان و ايرانيان بودند که ساکنان عمده کربلا و نجف را تشکيل مي دادند.
با روي کار آمدن حسن البکر از حزب بعث و جانشين او صدام حسين، بين او و دولت ايران مناقشاتي رخ داد که نزديک بود به جنگي تمام عيار تبديل شود. با نشست طرفين در الجزایر و عقد قرارداد، تشنجات فروکش کرد اما صدام حسين باز هم بيکار ننشست، ابتدا به آزار و اذيت ايرانيان پرداخت و نهايتاً در سال 1350 به اخراج هزاران نفر از آنان پرداخت. اين افراد با نام «معاودين عراقي» وارد ايران شده و هر دسته و گروهي راهي ديار قبلي خود گرديدند. عده اي از اين افراد که تعداد آنها نيز کم نبود به نجف آباد آمده و در اینجا ساکن شدند. پس از مدتي جهت عزاداري و گردهمایي هاي خود اقدام به تاسيس دو حسينيه کربلائي ها و نجفي ها کردند تا در ماههاي محرم و غيره به عزاداري بپردازند. البته این افراد در ميان عزاداري هاي معقول، گه گاه نيز به اقدامات غلطي مانند قمه زني و دست بر سر و صورت زدن مي پردازند.
بخشی از کتاب «مقدمه ای بر تاریخ و فرهنگ مردم نجف آباد» به قلم «فضل الله خلیلی»؛ کاری از انتشارات مهر زهرا (س)
اولین چاپ این کتاب، تیر 93 منتشر شده است.
معاودین عراقی
لینک کوتاه
برچسب ها
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0