اولین نجف‌آبادی که فیاتی را به عنوان تاکسی خرید، کارمند شهرداری مشهور به «اسد تخمه‌ای» بود؛ همیشۀ خدا تخمه می‌شکست.

قبل از انقلاب یک گنده لات قوی هیکل و قد بلند در نجف آباد داشتیم که همه جور خلافی در کارنامه اش دیده می شد. خوش تیپ بود و با نفوذ در بین ساواکی ها و شهربانی.

سنگ بناي حسينيه بر روي قبرستان كهنه نجف آباد كه متروكه اعلام شد، قرار گرفت. اولين بار حدود 60 سال پيش توسط مرحوم آشيخ ابراهيم رياضي و مردم محل، سالن بزرگي با دو رديف ستون سنگي به تعداد 16 عدد در سه دهنه كه طول و عرضشان 15 در چهل متر مي شود، با سقف هاي ضربي ساخته شد كه در آن زمان در حد خود عالي و بي نظير تلقي مي گرديد. همچنين در شمال و جنوب زمين آن نيز بعدها ايوان هايی ساخته شدند.

چند ماهی از ازدواجم گذشته بود. حدود ساعت دو بعد از نیمه شب کسی با شدت درب منزل را بصدا درآورد و مرحوم پدرم نیز با صدای بلند مرا خطاب قرار داد که مصطفی به داد مردم برس، من از خواب بیدار و به درب منزل رفتم.

به علت نداشتن بخش جراحی و وسایل اتاق عمل از داشتن اتو کلاو محروم بودیم و چنانچه احتیاج به پانسمان و بخیه زخم داشتیم از نخ چرخه برای بخیه و باند که هر دو را قبلاً به وسیله جوشاندن در آب استریل می‌کردیم، استفاده می شد.

سکوهاي جلوي درب اصلي مسجد، محل فروش و ساخت ابزار، يراق و بعضي ادوات فلزي مورد استفاده در خانه ها بود. مرحوم عباس مسجدي (سليمان پور) خادم مسجد که فردي هنرمند بود، علاوه بر اداره امور مسجد، اوقات فراغت خود را به ساخت لوازم خانگي مي پرداخت و محل کارش همين جا بود.

https://www.aparat.com/najafabadnews

مسجد نصير (ميرزا نصير) واقع در خيابان قدس فعلي، مقابل کوچه نصير و جنوب حسينيه نصير است. اين مسجد از مساجد قديمي و با شكوه با سبك معماري اسلامي دو ايوانه ايران است كه به همراه «رقبات» آن در زميني به مساحت تقريبي2000 متر مربع ساخته شده است. بنابر آن چه منقول است بناي آن به دوران قاجار باز مي گردد. در این مسجد، بر روی یک کتیبه سنگی سال1343 ه.ق نقل شده است.

قطع نخاع در نجف آباد با پنبه یکروز عصر در مطب نجف‌آباد، روبروی شهرداری فعلی مشغول بودم که ناگهان مرحوم حاج غلامحسین معینی با اضطراب به مطب آمد و گفت: ممکن است از بیماری در اتوموبیل جلوی مطب عیادت نمائی، من فوراً این کار را انجام دادم دیدم جوانی در حدود ۲۰ ساله در عقب

حسینیه ارشاد نجف آباد حسینیه کوچه شاه (ارشاد) که امروزه به ارشاد تغییر نام یافته در اواخر دوران قاجار بنا شده است. حسینیه در نزدیکی مسجدی به همین نام است. ابتدا حسینیه توسط آموزش و پرورش تبدیل به مدرسه گردید. متولیان، مراسم عزاداری را در مسجد جامع یا مسجد کوچه شاه برگزار می کردند، سپس

اوایل یک شب برای عیادت از بیماری به کهریزسنگ با ماشین خودم رفتم و آن موقع جاده آسفالت نبود. از بیمار عیادت کردم و حدوداً نیم ساعت بعد به طرف نجف‌آباد حرکت کردم.

داروی داروخانه درمانگاه تقریباً تمام شده بود و تکنسین داروخانه اطلاع داد که بجز سولفات دو سود که به عنوان مسهل مصرف می‌شد و کرئولین که داروی ضدعفونی کننده مستراح‌ها و بوی عفنی می‌داد داروی دیگری نداریم.